Quantum Nugget #3 — Η Κβαντική Υπέρθεση
Όρος της ημέρας
Superposition
Ελληνικά: Κβαντική υπέρθεση
Στην καθημερινή ζωή, συνηθίζουμε να πιστεύουμε ότι κάθε πράγμα βρίσκεται σε μία και μοναδική κατάσταση. Μια πόρτα είναι ανοιχτή ή κλειστή. Ένα νόμισμα δείχνει κορώνα ή γράμματα.
Στον κβαντικό κόσμο, όμως, πριν από τη μέτρηση, ένα σύστημα μπορεί να περιγράφεται από έναν συνδυασμό περισσότερων δυνατών καταστάσεων.
Αυτόν τον συνδυασμό ονομάζουμε υπέρθεση.
Δεν σημαίνει απλώς ότι εμείς αγνοούμε ποια κατάσταση έχει ήδη επιλέξει το σύστημα.
Η κβαντική θεωρία συνδυάζει τις δυνατές καταστάσεις με μαθηματικά πλάτη πιθανότητας, τα οποία μπορούν να συμβάλουν μεταξύ τους και να δημιουργήσουν αποτελέσματα που δεν θα προέκυπταν από μια απλή άγνοια.
Όταν πραγματοποιείται μια μέτρηση, καταγράφεται ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Δεν χρειάζεται να κοιτάζει ένας άνθρωπος ούτε να παρεμβαίνει η συνείδησή του. Η μέτρηση είναι μια φυσική αλληλεπίδραση ανάμεσα στο κβαντικό σύστημα και τη συσκευή ή το περιβάλλον του.
Το παράδοξο της γάτας του Schrödinger
Ο Erwin Schrödinger φαντάστηκε μια γάτα κλεισμένη σε ένα κουτί, με τη μοίρα της συνδεδεμένη με ένα κβαντικό γεγονός.
Εάν εφαρμόζαμε χωρίς όριο την κβαντική περιγραφή στον καθημερινό κόσμο, θα φτάναμε να περιγράψουμε τη γάτα ως υπέρθεση «ζωντανής» και «νεκρής».
Ο Schrödinger δεν πρότεινε ότι οι πραγματικές γάτες είναι κυριολεκτικά ζωντανές και νεκρές ταυτόχρονα.
Δημιούργησε αυτό το νοητικό πείραμα για να φανερώσει πόσο παράξενη —και προβληματική— γίνεται η έννοια της υπέρθεσης όταν τη μεταφέρουμε από τον μικροσκοπικό στον μακροσκοπικό κόσμο.
Κράτα αυτό:
Η υπέρθεση δεν λέει ότι «όλα συμβαίνουν όπως τα
φανταζόμαστε».
Λέει ότι, πριν από τη μέτρηση, η πληρέστερη κβαντική περιγραφή μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερα από ένα δυνατά αποτελέσματα.
Η μέτρηση δεν είναι ένα βλέμμα που δημιουργεί μαγικά την πραγματικότητα. Είναι το σημείο όπου οι δυνατότητες συναντούν μια φυσική αλληλεπίδραση και εμείς καταγράφουμε ένα συγκεκριμένο γεγονός.
Αρχαίος Αντίλαλος
Ο Παρμενίδης αναζήτησε το Είναι πέρα από την αβεβαιότητα των αισθήσεων.
Η Κβαντική Φυσική δεν επαναλαμβάνει τη φιλοσοφία του ούτε την επιβεβαιώνει επιστημονικά. Μας θυμίζει, όμως, με τον δικό της τρόπο ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε άμεσα δεν εξαντλεί κατ’ ανάγκην την πραγματικότητα.
Οι αισθήσεις μάς παρουσιάζουν έναν κόσμο πραγμάτων.
Η θεωρία μάς αποκαλύπτει έναν κόσμο δυνατοτήτων.
Και η γνώση αρχίζει όταν δεν συγχέουμε αυτό που βλέπουμε με όλα όσα μπορούν να υπάρξουν.
Η ποιητική γέφυρα
Η κβαντική υπέρθεση δεν σημαίνει ότι, στην ανθρώπινη ζωή, όλες οι επιλογές μας πραγματοποιούνται ταυτόχρονα.
Ούτε ότι η σκέψη ή η επιθυμία μας μπορεί να μετατρέψει μαγικά μία δυνατότητα σε πραγματικότητα.
Μπορούμε, όμως, να δανειστούμε από την υπέρθεση μια προσεκτική εικόνα:
Πριν μιλήσουν τα γεγονότα, μπορεί να υπάρχουν περισσότερες από μία δυνατότητες που αξίζει να εξετάσουμε.
Συχνά βιαζόμαστε να κλείσουμε ένα ερώτημα, επειδή η αβεβαιότητα μας δυσκολεύει. Όμως η ικανότητα να κρατούμε για λίγο ανοικτά περισσότερα ενδεχόμενα δεν είναι πάντοτε αναποφασιστικότητα.
Μπορεί να είναι υπομονή της σκέψης.
Δεν θα πραγματοποιηθεί κάθε δυνατότητα. Αν όμως απορρίψουμε πολύ νωρίς ό,τι δεν περιμέναμε, ίσως δεν ανακαλύψουμε ποτέ τι θα μπορούσαν να μας φανερώσουν τα γεγονότα.
Σοφία δεν είναι να πιστεύουμε ότι όλα είναι δυνατά.
Είναι να μην ανακηρύσσουμε ένα μόνο ενδεχόμενο βέβαιο, πριν μιλήσει η πραγματικότητα.
