Τοπωνύμια

Τώρα όμως…  Ας ξεκινήσει το Ταξίδι των Τόπων!

Τόποι που μιλούν.

• -STAN (π.χ. Κουρδιστάν): < στίον (ψηφίς, λίθος). Σύμφωνα με το λεξικό του George W. Lemon (1783), η λέξη Stone (Πέτρα) ερμηνεύεται με βάση την ελληνική λέξη Στίον. Συνδέεται επίσης με το Stonehenge.
• -GUA (π.χ. Nicaragua, Antigua, Paraguay, Uruguay): < ΓΑΙΑ (γη).
  • Nicaragua: Η γη της Νίκης.
  • Uruguay: Η γη του Άρεως.
• Αία (το νησί της Κίρκης): < αία = γαία = γη. Επιβιώνει σε τοπωνύμια όπως Ποτείδαια, Νίκαια, Φώκαια.
• -LAND (π.χ. Ireland): < λας / λάος / ΛΑFΑΣ = πέτρα.

• ΑΘΗΝΑΙ < Αθηνά = Ἀθεονόα.
  • < α (υπερθετικό) + θεός + νους = η προερχόμενη από τον υπέρτατο νου (ξεπήδησε από το κεφάλι του Διός).   
  • Αρχικό όνομα: Αθήνη (Πελασγικής προελεύσεως).   
  • Παλλάς < πάλλεσθαι (όπως τα «οπαλλάκια», το μωρό στην ποδιά μας/lap) διότι πάλλει το δόρυ.   
  • Το 7 (σεπτά) ονομάζεται Αθηνά/Ειμαρμένη, Αμήτωρ και Παρθένος. Κατά τον Πρόκλο, η Αθηνά είναι η κοσμική Σοφία και αυτή αποφασίζει.   

🏝️ Αία – το νησί της Κίρκης

-αία = γαία = γη → βρίσκεται σε δεκάδες τοπωνύμια: Ποτείδαια, Νίκαια, Φώκαια, Nicaragua
Ο ήχος αυτός (αια) υπονοεί μητρική γη, κατοικία θεότητας ή οικείο έδαφος.

 Αιγαίον<Αιγεύς< αίξ-αιγός>αίγες =τα μεγάλα κύματα 

🏝️ Αίγινα

• Πράγματι, το νησί φέρει μυθική σφραγίδα — Δίας + Αίγινα (κόρη του Ασωπού) → μετονομασία του νησιού Οινώνη.
  Η ρίζα αίγ- (αίξ, αιγός = κατσίκα, άλμα, κύμα) δίνει Αιγαίο, αιγιαλός, αίγες κύματα.
  ➡ Ετυμολογικός δεσμός με τα άγρια κύματα: αιγοειδή στην εικόνα, άγρια στην κίνηση.
•  Αιγαίον: < Αιγεύς < αίξ-αιγός > αίγες (τα μεγάλα κύματα) < αίσσω (ορμώ δια ταχείας κινήσεως) >αιγιαλός.
• Αίγυπτος< Αγαίον+ υπτίως

🏺 Αιδηψός

Από τα πιο δυναμικά παραδείγματα ετυμολογικής σύνθεσης:
αιδοίον + άπτω = το άγγιγμα του ιερού σημείου, δηλαδή λουτρό γονιμότητας.
Η Πύρρα, σύζυγος του Δευκαλίωνα, έρχεται εδώ για να ζητήσει ευλογία τεκνογονίας. Η Πύρρα ήταν θυγατέρα του Τιτάνα Επιμηθέα και της Πανδώρας. Ο Δευκαλίων και η Πύρρα ήταν οι μόνοι άνθρωποι που επέζησαν από τον Κατακλυσμό και το ζεύγος αυτό ..
⚡ Το αιδοίον = “το σεβαστό σημείο”, από το αἰδέομαι (σέβομαι) — και όχι κάτι χυδαίο, όπως παρερμηνεύεται σήμερα.

• Αγκίστρι: Αρχαία ονομασία Κεκρυφάλεια (κορυφή υφάλου). Σήμερα λέγεται έτσι επειδή είναι «αγκιστρωμένο» στην Αίγινα.
• Αδριατική:  Ο Αδρίας, ήταν κατά τη μυθολογία γιος του ήρωα της Ιλλυρίας, Ιονίου, που σκοτώθηκε κατά λάθος από τον Ηρακλή και το πτώμα του ρίχτηκε στη θάλασσα.

• Αυτά τα ενδιαφέροντα από το «Ληξιαρχείο» της Ιστορίας. ,  μια ελληνική ιστορία επικών διαστάσεων για την οποίαμίλησε ο Τσόρτσιλ στη Βουλή των Λόρδων το 1943 αλλά και το Αμερικανικό Πεντάγωνο που τύπωσε φυλλάδια και τα διένειμε στους ναύτες του; Στην Ελλάδα όλα είναι πιθανά. Και μέσα σε αυτό τον ωκεανό των πολλών απιθανοτήτων με τις οποίες πορευόμαστε διαχρονικά ως χώρα, «κολύμπησε» και το κατόρθωμα του Αδρία,  του   θρυλικού ελληνικού αντιτορπιλικού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που ταξίδεψε με κομμένη πλώρη δαμάζοντας το… θαύμα.

🩸 Αίμος

🔹 Ετυμολόγηση: Από το “αἷμα” (αίμα) – η Οροσειρά του Αίμου θεωρείται μυθικός τόπος τιμωρίας του Τυφώνα από τον Δία. Το όνομα ίσως να δηλώνει κυριολεκτικά “το αίμα που χύθηκε”.
🔹 Μυθολογικά: Ο Απολλόδωρος καταγράφει τον μύθο του Τυφώνα, τον οποίο ο Δίας νικά και “ρίχνει” στον Αίμο — έτσι το όρος παίρνει το όνομα από το “αἷμα” που έτρεξε.

Αλόννησος

🔹 Ετυμολόγηση: Από το ἅλς (θάλασσα) + νῆσος = “θαλασσινό νησί”.
🔹 Αρχαίο όνομα: Ίκος. Το όνομα “Αλόννησος” καθιερώθηκε το 1838.

 Άλπεις

• Άλπεις <Αλφα  περιέχει  Τα 7 βασικά χρώματα του φωτός (αλφός = λευκός, που κρύβει όλα τα χρώματα)

ἀλφός = λευκός (πιθανή συσχέτιση με τα χιονισμένα βουνά).

• Άλτις<αλ=το φύτρωμα/κίνησις προς τα επάνω Ομηρικο άλδω-αλθαίνω- άλθομαι=τρέφω-ανατρέφομαι>alo=τρέφω, αυξάνω /παθ. Μτχ =altus άλλομαι= εκτινάσσομαι, πηδώ, σκιρτώ>άλμα, σάλτο αντιδάνειον

 Αμερική

Βιβλίον :”Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης.” O Πλούταρχος την τοποθετεί στον Βορρά στον δρόμο για την Μεγάλη Ήπειρο (Αμερική) μερικά από τα πιο σημαντικά αποσπάσματα από το κείμενο του Πλούταρχου: α. «Ή Ωγυγία, νησί που βρίσκεται μακριά στη θάλασσα, που απέχει δρόμο πέντε ημερών από τη Βρετανία, πλέοντας προς τα δυτικά.» Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα των βαρβάρων, όπως τα μεταφέρει ο Σύλλας, στις ακτές αυτής της ‘μεγάλης ηπείρου’ κατοικούν Έλληνες, γύρω από έναν κόλπο. Επειδή το νησί του Κρόνου, ο κόλπος και η ‘μεγάλη ήπειρος’ είναι πολύ κοντά, αυτοί οι Έλληνες θεωρούν τους εαυτούς τους στεριανούς και νησιώτες ταυτόχρονα. Και μάλιστα λένε ότι ‘ενώ το ελληνικό στοιχείο είχε φθαρεί μετά από τόσους αιώνες, έφτασε εκεί αποστολή αποίκων υπό τον Ηρακλή και έτσι το ελληνικό στοιχείο αναζωπυρώθηκε και έγινε πάλι ισχυρό. Για αυτό τον λόγο, αυτοί οι Έλληνες τιμούν τον Ηρακλή και τον Κρόνο’. Για περισσότερα συναρπαστικά διαβάστε το βιβλίο του επι 29 χρόνια πρεσβυτέρου των ιερέων του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών,

 🏝️ Αμοργός

Το όνομά του ατμοσφαιρικού αυτού νησιού προκύπτει από την αμόργη, ένα φυτό από το οποίο οι αρχαίοι έφτιαχναν ένα εξαιρετικό λινάρι, ένα διάφανο λινό ύφασμα. Εξ ου και στην αρχαιότητα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή τα αμοργινά ιμάτια, από τα οποία έφτιαχναν τους καλύτερους χιτώνες.

• ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ<ΑΜΦΙ+ΤΡΙΤΩΝ(ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΚΡΗΤΗΣ)
• Ανατέλλω<ανά+τέλλω=εγείρω, σηκώνω υψώνομαι και tell λεγω.>ΤΑΛΌς ΕΙΝΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ (ΗΣΥΧΙΟΣ) ΕΝ ΤΑΛΛΩ=ΝΤΑΛΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Ανατολή και Δύση ανεξαρτήτως τόπου όπου αναφέρεται είναι σε σχέση με την Ελλάδα

 🌋 Ανάφη

Ανά-φη → αναφαίνεται.
Δεν «βρίσκεται»· φανερώνεται.

Στην Αργοναυτική εκστρατεία, η Ανάφη αναδύεται από το σκοτάδι
και οι Αργοναύτες ιδρύουν ναό του Απόλλωνα — όχι του φωτός της μέρας,
αλλά του φωτός που σώζει.

⛰️ Άνδεις

Ἄνδεις — από το ἀνδάνω: ευχαριστώ, τέρπω.

Δεν είναι «βουνά-εμπόδιο»,
είναι βουνά-απόκριση.
Η γη εδώ ανταποκρίνεται στον άνθρωπο.

Άνδρος: Από τον ήρωα Άνδρο ή Ανδρέα, ο οποίος ήταν περίφημος μάντης, τόσο σπουδαίος που του χάρισε το νησί ο Ραδάμανθης, αδελφός του Μίνωα. Ο Ραδαμάνθης θεωρείτο ο πιο δίκαιος άνθρωπος του κόσμου και όταν πέθανε συνέχισε να είναι δίκαιος γι’ αυτό και έγινε ο κριτής του Κάτω Κόσμου. Αυτός έκρινε ότι ο περιφημότερος μάντης της εποχής ήταν ο Άνδρος και έτσι αποφάσισε να του χαρίσει ένα ολόκληρο νησi

Αργος= λαμπρή πόλις Αρ-<Fαρ Σαρ (Σείριος)

 Αρκαδία<αργ/κ+Δία πολλές άλλες ερμηνείες…Αργώ -Ark ΑΡΚΤΙΚΗ/ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ < ΑΡΚΑΔΙΑ

Ασέα=πολύ μεγάλη πεδιάδα

Αστυπάλαια: Ονομάστηκε έτσι γιατί υπήρξε ένα από τα παλαιότερα άστεα, δηλαδή πόλεις του Αιγαίου. Είναι το νησί που ενώνει τα Δωδεκάνησα με τις Κυκλάδες και βρισκόταν σε κομβικό σημείο για τους ναύτες. Γι’ αυτόν τον λόγο ιδρύθηκε στο νησί μια ολόκληρη πόλη, η οποία μάλιστα ήταν από τους πρώτους ναύσταθμους στο Αιγαίο. Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι το νησί πήρε το όνομα του από την κόρη του Φοίνικα και της Περιμήδης, η οποία υπήρξε αδελφή της Ευρώπης

ΑΤΤΙΚΗ< Α τ τα= πατήρ > Αττική =η γη των

• ΑΧΑΙΑ< Αχαιός= λυπημένος οργισμένος Αχα >AQUA=ύδωρ-συναίσθημα, άνθρωποι των υδάτων Αχαιοί: λαός του συναισθήματος.

 🔸 ΒΛΑΧΟΣ

➤ Ετυμολογικά:
Από το αρχαιοελληνικό “βληχάομαι” = βελάζω (ήχος των αιγοπροβάτων).
Ο όρος “Βλάχος” πιθανόν δόθηκε σε λαούς ποιμενικούς που σχετίζονταν με την κτηνοτροφία, και οι οποίοι θεωρούνταν από τους αρχαίους Έλληνες ως λαοί “των βουνών”, των οποίων η γλώσσα και η ζωή έμοιαζε “απλή” ή “παραφθαρμένη”.

➤ Πιθανές ρίζες:

• βλη- (ήχος/φωνή)

🔸 ΒΟΡΡΑΣ

➤ Από το προθετικό F+όρος → φόρος, φόρρος → βόρρας
Δηλαδή: αυτό που έρχεται “από το όρος” ή “μέσα από το όρος” (ενδεχομένως ο άνεμος του βορρά).

➤ Ο βόρειος άνεμος ως ψυχρός, καθοριστικός στην ελληνική εμπειρία της φύσης.
➤ Συνδέεται με τα αρχαία ιερά όρη – Άθως, Όλυμπος – και τις βόρειες πύλες του κόσμου.

🔸 ΒΡΑΥΡΩΝ

➤ Ετυμολογικά:
Πιθανή σχέση με το βραυρός ή βραυρός = φωτεινός, λαμπρός.
Η Βραυρών είναι ιερός τόπος της Αρτέμιδος στην Αττική, με ισχυρή σύνδεση με το φως, την αγνότητα και την παρθενία.
Άρα: “Βραυρών” = τόπος λαμπρός, αγλαός, κατάλληλος για την Αρτέμιδα Φωσφόρο.

 🔸 ΓΑΙΑ / ΓΑ / ΓΕ / ΓΗ

➤ Ρίζα γα- > γεννώ > γηγενής > γενέτειρα

πρωταρχική θεότητα της ύλης

Από το γα-γέ-γη → γίγνομαι, γέννα, γενεά, γεννώ
Άρα: η λέξη Γαία εμπεριέχει την έννοια της γέννησης, βάσης, πρώτης ύλης,

Γεράνεια Όρη:

Από τους γερανούς (τα πουλιά). Σύμφωνα με τον μύθο, ο Μέγαρος, γιος του Δία, κολύμπησε προς τις κορυφές των βουνών κατά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, οδηγούμενος από τις κραυγές των γερανών.

• Γιάννενα (Ιωάννινα): < Άγιος Ιωάννης.

• 🔸 ΓΟΥΕ (GUE)

Σημαίνει Γαία.

🔸 ΓΙΟΥΚΤΑΣ / ΙΟΥΚΤΑΣ

➤ Ιερό βουνό στην Κρήτη με ανθρωπόμορφη κορυφή – μοιάζει με πρόσωπο που κοιμάται.
➤ Θεωρείται ιερό βουνό του Διός, λατρευόταν ως “ζωντανή μορφή”.
➤ Η λέξη ίσως από το ἰύω = φωνάζω, κραυγάζω → ἰυκτός = κραυγαλέος
Ίσως λοιπόν: Ιουκτάς = αυτός που «κραυγάζει» από το βουνό, δηλ. που εκπέμπει φωνή ή μαντεία.
Πολύ ταιριαστός ο χαρακτηρισμός του: Ανθρωπόμορφο βουνό που μιλάει.

🔸 GALAPAGOS

➤ γάλα + πάγος=βράχος όρα Αρειος Πάγος

• Οι λευκοί βράχοι
• Υπαινιγμός στο φυσικό χρώμα των ηφαιστειογενών νησιών που ασπρίζουν με την αντανάκλαση
• Κατά πολλούς, Galápago σημαίνει “χελώνα” στα παλιά Ισπανικά (από λάθος παρατήρηση των Ισπανών θαλασσοπόρων για το σχήμα των βράχων). Όμως η ετυμολογική ερμηνεία γαλα+πάγος έχει εξαιρετική φυσική λογική.

🔸 GIZA

➤ Προτείνεις: γη + Ζα/Ζευς → “Γη του Διός”

🔸 GAZA

➤ Γα (γη, δωρική) + ζα (Δίας)
Η Γάζα, πόλη της Παλαιστίνης, είχε πανάρχαια κατοίκηση

ΔΑΜΑΣΚΟΣ

Στη Συρία  ο γίγας Άσκος νικά τον Διόνυσο και τον δένει στον ποταμό Βαδηνή. Το όνομα του ποταμού κρύβει την ρίζα ΒΑΔ / FΥΔ = νερό. Ο Ερμής σώζει τον θεό, σκοτώνει τον Άσκο, τον γδέρνει και φτιάχνει από το δέρμα του δοχείο — δέσιμον. Από εδώ γεννάται και το όνομα Δερμασκός → Δαμασκός.
🔹 δεῖν (δέω) = δένω, + δέρμα .

ΔΑΝΑΗ
Από το ΔΑΝ = ύδωρ, δροσιά, ρευστότητα.(Δούναβης, Δνείπερος) Στο όνομα της κόρης του Ακρίσιου ζωντανεύει η συνάντηση του φωτός (Δίας-χρυσή βροχή) με την υγρασία της γης.
Ετυμολογικά και μυθολογικά, το ΔΑ = γη (δωρική), ΝΑΕΙ = ρέει/κατοικεί → ΔΑΝΑΗ = Εκεί όπου κάποιος κατοικεί.Ναf>ναός

ΔΑΝΑΟΙ
Ο ίδιος λαός. Κάτοικοι της γης, αλλά και λαός των υδάτων. Πιθανή σύνδεση με την αιγυπτιακή ονομασία της Αιγαιακής θάλασσας ως DANAYIA.
Το ΔΑΝ (ΓΑ-ΝΑ) υποδηλώνει και τον τόπο (γη) και τη ρευστότητα (ύδωρ, ενέργεια, κίνηση).

Δαν/αχα  σχεση με υδατα   δαναοι λαος των υδατων   αχαιοι λαος του συναισθηματος

ΔΕΛΦΟΙ Δελφίνιος ονομαζόταν και ο θεός Απόλλωνας.   

• • Σύνδεση με τους Δελφούς: το ιερό του Απόλλωνα. Οι Δελφοί πήραν το όνομά τους από τη δελφῦν (μήτρα), γιατί η περιοχή έμοιαζε με μεγάλη κοιλιά.   
  • Εκεί λατρευόταν και η μητέρα θεά Γη, εξού και η ετυμολογική συγγένεια.   

ΔΟΥΝΑΒΗΣ – ΔΝΕΙΠΕΡΟΣ
Όμοια δομή. Το Δαν- ως πρόθεμα εντοπίζεται σε πολλά υδάτινα τοπωνύμια της Ευρασίας, υποδηλώνοντας ιερά ρεύματα, ποτάμια — φορτισμένα περάσματα.

🕊️ Ειρηνικός Ωκεανός

Πηγνύμι > πάγος=βράχος > πακτωμένη ειρήνη > Pax
Ο Ωκεανός που βαφτίστηκε «Ειρηνικός» από τον Μαγγελάνο λόγω της απουσίας θυελλών κατά το ταξίδι του —: Η ειρήνη ως παγίωση, μια πύκνωση αρμονίας μέσα στην απεραντοσύνη των υδάτων.

🌞 Ελλάς

Ἑλλάς (Hellas)

• Ἑλλάς (με δασεία): < σέλας = φως.
• Ἑλλάς: < Ἕλ (Ἥλιος / Θεός) + λᾶς (Λίθος – Πέτρα).
• Ιστορική Αναδρομή: Η ετυμολογία της λέξης «Ἑλλάς» ανάγεται ιστορικά σε μια μικρή περιοχή της νότιας Θεσσαλίας (Φθιώτιδα) κοντά στη Δωδώνη και τον ποταμό Σπερχειό, η οποία σταδιακά επεκτάθηκε για να δηλώσει όλο τον ελληνικό χώρο.
• Οἱ Σελλοί: Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, συνδέεται με τη ρίζα σελ- (που δηλώνει το φως/λάμψη), απ’ όπου προέρχονται οι Σελλοί (ιερείς) του Δωδωναίου Διός.
• Σελ- (Φως / Λάμψη): Σύνδεση με τη ρίζα σελ- (φως, σελήνη, σέλας), υποδηλώνοντας τη «λαμπερή πέτρα» ή τη «φωτεινή χώρα» (από το Σελ- + λᾶας / λίθος).

🌬️ Επίδαυρος

δρά επί της αύρας
Ο ιερός τόπος του Ασκληπιού, που «επιδρά» — θεραπευτικά, ενεργειακά, ή μέσω της αύρας που κινείται εκεί από αρχαιότατους καιρούς. Επί + αύρα → η δόνηση που αγγίζει το σώμα, την ψυχή, τον χώρο.

🌆 Εσπερία

fεσπέρα → vesper → Ουέσπ → West
Η ετυμολογική ρίζα της Δύσης, του τόπου όπου «δύει» ο ήλιος, αλλά και αντίποδας της Ανατολής. Στον Κρατύλο του Πλάτωνα, η Δύση (Ἕσπερος) ήταν ήδη συνδεδεμένη με την παλινδρόμηση του φωτός.

🐄 Εύβοια

ευ + βοῦς = καλή για τα βόδια
Η αγελαδοφόρος γη — και μόνο από το γεγονός ότι χρειάζονταν τροφή, βλέπουμε πως η Εύβοια ήταν εύφορη και πλούσια. Εδώ συνδέεται η γονιμότητα με το τοπωνύμιο. . Ως γνωστόν τα βόδια καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού και δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν σε μικρό νησάκι. Μάλιστα στα νομίσματα της Εύβοιας στην αρχαιότητα, σύμβολο ήταν η αγελάδα

👁️ Ευρώπη

ευρύς + ωψ = πλατύ βλεμμα / διορατικότητα
Η θεά που άνοιξε τους ορίζοντες του Δία — κι εμείς, τα πλάσματά του, την ακολουθούμε στον χώρο της ορατότητας, της διάνοιξης, της εμπειρίας.
Στην εσωτερική προσέγγιση: η διόραση που οδηγεί την ψυχή στον υλικό κόσμο.

🌍 Earth / In Earth

ἔνερθε(ν) = εντός / βαθιά μέσα στη γη

🌌 Ελτσε (Ισπανία)

πιθανή σύνδεση με την Ελίκη;
Εάν υποτεθεί πως διασώζεται ελληνικός απόηχος στο ισπανικό αυτόπωνυμο, τότε έχουμε εδώ μια ηχώ της Ελίκης – της αρχαίας πόλης που βυθίστηκε και ενέπνευσε μύθους για την Ατλαντίδα. Ένα όνομα σαν απομεινάρι μνήμης.

🏝️ Ζάκυνθος

🔹 Προέλευση: Από τον Ζάκυνθο, γιο του πρίγκιπα Τρώα – γενάρχη των Τρώων.
🔹 Μυθολογικό υπόβαθρο: Μετά την πτώση της Τροίας, ο Ζάκυνθος και ο λαός του εγκαταστάθηκαν σε νησί που έλαβε το όνομά του.

🌍 Ήπειρος

🔹 Ετυμολογία: < α + περάω =περνώ→ χωρίς πέρας
🔹 Δωρική ρίζα: ἄπειρος → απέραντος, ατέρμων
🔹 Κερκυραϊκή παράδοση: Ονομασία από τους Κερκυραίους ως “γη δίχως πέρας” – εικόνα γης απέραντης, ανεξερεύνητης.
🔹 Ιερός γεωτόπος: Το μαντείο της Δωδώνης – ομφαλός σοφίας και προφητείας. . Τους ιερείς του, τους Σελλούς, τους ονόμαζαν χαμαιεύνες και ανιπτόποδες. Γιατί κοιμόντουσαν χάμω, στη Γη, για να αντλούν, μέσω της επαφής με το χώμα, τη Γαία, τις μαντικές τους δυνάμεις, που ήταν απαραίτητες για την ερμηνεία των χρησμών. Για τον ίδιο λόγο δεν έπλεναν και τα πόδια τους… Κατά μια εκδοχή, αυτοί, οι Σελλοί, με έψιλον και δύο λάμδα, έδωσαν το όνομά τους στην ίδια την Ελλάδα και τους Έλληνες.

🌬️ Ήρα

🔹 Ετυμολογία:

• Ίσως από το “ἔρα” (παραλλαγή του γαῖα – γη) → μητέρα γη
• Ίσως αναγραμματισμός του ἀήρ → ατμόσφαιρα, αναπνοή

🌳 Θάσος

🔹 Ετυμολογία: Από το δάσος
🔹 Εικόνα: Ένα νησί δασώδες, πυκνό, που διασώζει τη σύνδεση με την προμηθεϊκή ύλη: τη φύση, το δέντρο, τη βλάστηση.

🌊 Θεσσαλία

🔹 Ετυμολογική σύνθεση: Θέσις + ἀλός → θέση της θάλασσας, χώρος της παράκτιας/λιμναίας γεωγραφίας

🔥 Θράκη

🔹 Ετυμολογία: Από το όνομα Θράξ
🔹 Μυθολογική αφήγηση: Ηλέκτρα, ψάχνοντας την αδελφή της, πατά στη γη της Σαμοθράκης, προ του κατακλυσμού του Δάρδανου. Εκεί, τα Καβείρια μυστήρια, τα αναστενάρια, το στοιχείο της πυρκαγιάς και της θυσίας γεννιούνται.

• Θεούτα / Ceuta (Γιβραλτάρ)
• Ερμηνεία “Θεού + τα” → δα → γα → γη
• Εικόνα: Θεία γη, αρχετυπική νησίδα
  🔹 Σχέση με τον μύθο: Η Ωγυγία είναι εκτός χρόνου και ιστορίας — η ενδιάμεση χώρα, ο τόπος της παύσης.
• Ἰαπωνία: < Fαπ – Σαπ / Fι. Με την τροπή του Π σε Β > Σαβές/Σίβες. Από το ΣὰF (= Φῶς, Σαῶς, Ἥλιος). Η χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου.

• 📍 Ιεριχώ
  – ΙΕΡΑ + ΗΧΩ = Ιερή αντήχηση
  – Μοιάζει με την ιεροσύνη του ήχου που ανακινεί τα τείχη (βλ. Βιβλική αναφορά με σάλπιγγες).
• 📍 Ιθάκη
  – Από το ιθύς = ευθύς, μακρύς
  – Το σχήμα του νησιού, αλλά και η ίσια πορεία προς την πατρίδα
  – Παράγωγα: ιθαγένεια, ιχθύς → λόγω σχήματος.
• 📍 Ικαρία
  – Από τον Ίκαρο (μύθος πτώσης από τον ήλιο)
  – Τόπος συνδεδεμένος με ύβρη, πτώση, αλαζονεία – αλλά και αιώνια νεότητα (λόγω μακροβιότητας των κατοίκων σήμερα).
• 📍 Ιμαλάια
  – Ανάγνωση με δασεία: Σιμ… Fιμ… → Ιμ…
  – Σύγκλιση με Δωρική ΣΑΜ, ΣΑΜΟΣ → ύψωμα
  – Συνδεόμενο με σημείον, σώμα, τάφος ψηλός, δηλ. κορυφή – οροπέδιο – ιερότητα.
• – Το δεύτερο σκέλος συνδέεται με ΣΑΜΟΣ = ύψωμα
  – Παλιότερες δωρικές λέξεις: ΣΗΜ – ΣΩΜ = υψηλός.
• 📍 Ινδονησία
  – Σύνθετο: Ινδο-νήσος
• 📍 Ισπανία
  – ΕΣ + ΠΑΝΑ ή Ησπερία Ύστατη
  – Δυτικός προορισμός / χθόνια αναφορά
  – Έσπερος = δύση, εσπερινός ήλιος.

▪ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

Ετυμολογία: Από τα δωρικά ΚΑΠΠΑ (ἵππος) + ιωνικό δέκομαι → σημαίνει “υποδέχομαι άλογο”, “γη φιλόξενη για ίππους”.
Το «ιώτα» δωρικά γίνεται «άλφα», ενώ η δασεία του «ίππου» ήταν το δίγαμμα (F), το οποίο τρέπεται σε «κάππα» ή «σίγμα».

▪ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Ονοματοδοσία: Από τον ήρωα Κέφαλο, Αθηναίο και γιο του Διονύσου, ο οποίος εξορίστηκε εκεί.
Παρατήρηση: Η ορθή γραφή είναι Κεφαλονιά (με ένα λάμδα).

▪ ΚΙΝΑ

Προέλευση: Αρχαία Ινδική ΚΙΝΑ < ΣΙΝ (Σινώπη / Σίνες / Κίνες).

▪ ΚΡΗΤΗ

Ετυμολογία: Από το Δωρικό  “Κράτα” → σημαίνει κραταιή, ισχυρή.
Ιστορικά: Η Κρήτη υπήρξε η μεγαλύτερη θαλασσοκράτειρα του κόσμου και οι πρώτοι της φύλακες ήταν οι Κουρήτες από τους οποίους πήραν το όνομά τους οι Κρήτες.

▪ ΚΑΛΑΒΡΙΑ

Ετυμολογία: Καλή + Βρία (θρακική ρίζα για πόλη) → Σηλυβρία, Μεσημβρία.

▪ ΚΙΣΣΑΒΟΣ

Ετυμολογία: Κίσσα + Βοός → “γέννηση από τη γη”
Σημασιολογία: Κίσσα = ύψιστη ηδονή από επαφή με το θείον. κισσός Διονύσου)
Συσχετισμός: Κισσώ = συλλαμβάνω μεθ’ ηδονής. Ιερό ζώο: βοῦς.

▪ ΚΝΩΣΟΣ

Ετυμολογία: Γνω-κνω → γνωρίζω, κονεώ-κονώ   know
Συσχετισμοί: γνωρίζω (recognosco, connais), γνωρίστε (κογξ)

▪ ΚΟΡΟΥΝΙΑ (La Coruña – Βάσκοι)

Σημασία: Κορώνα → με έμβλημα τον Ηρακλή.

▪ ΚΥΘΗΡΑ

Ετυμολογία: Από το κεύθω = κρύβω → “τα καλά κρυμμένα”
Μυθολογία: Εκεί εκρύβη η Αφροδίτη σε κοχύλι μέχρι να μεγαλώσει.
Ο μύθος λέει ότι η θεά γεννήθηκε στα κύματα κοντά στην Κύπρο, όμως την έβαλαν σε ένα κοχύλι για να κρατηθεί μυστική η γέννα της και την «έκρυψαν» σε ένα άλλο νησί μέχρι να μεγαλώσει. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι τα Κύθηρα στην αρχαιότητα ήταν ο… top προορισμός για γαμήλια ταξίδια, ένα νησί βαθιά… αφροδισιακό ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο.

▪ ΚΥΚΛΑΔΕΣ

Ετυμολογία: Από κύκλους του Άδη.
Σύμβολο: κυκλικές διατάξεις, τελετουργικές.

▪ ΚΩΣ

Ετυμολογία: Από Κωφός (ΚΩFΟΣ) → σπήλαιο → cave (αγγλ.), καβούκι, καβούρι
Ρίζα: Κωfoς το οποίο σημαίνει νήσος με πολλά σπήλαια

▪ CORK – Ιρλανδία

Ετυμολογία: Από το έρκος = τείχος
Σχέση: Υπήρχε φυσικό φράγμα.
Πολιτισμός: Το πρώτο γραμματόσημο Ιρλανδίας έφερε την αρχαία άρπα.

• 🔹 Λακεδαίμων
  < Λάκων + δαίμων ή δᾶμος (δήμος)
  ➤ Απόδοση: Η λίμνη των θεών.
  ΛΑΚΟΣ = κοιλότητα, ύδατα / LAKE (Λίμνη): < ΛΑΚΟΣ / λακίς = σχίσμα, φαράγγι.+ ΔΑΙΜΩΝ = θεότητα
  💧 Η ετυμολογική σύνδεση με το lake (λακκος/λάκκος) αποκαλύπτει τη σχέση με τα ύδατα και την ιερότητα του χώρου.

🔹 Λακωνία
< λας (πέτρα) + κώνος (Η σκιά του  Ταυγέτου είναι κώνος).
➤ Η γη των λίθων και των κορυφών, σκληρή, δωρική κι αψιμυθίωτη.
🪨 Η σύνθεση δηλώνει λιτότητα και ισχύ. Συνδεδεμένη με τους Λάκωνες, γνωστούς για τη σιγή και τη δύναμη.

🔹 Λάος
➤ Από το ελληνικό λαός, δηλαδή «λαός, πληθυσμός».
🌏 Η ετυμολογική σύνδεση αποτυπώνει την ελληνική επίδραση στη διαμόρφωση λέξεων για «λαό» ή «έθνος» σε πολλές γλώσσες.

🔹 Λάρισα
< λάς (πέτρα) + αίρω (υψώνω)
➤ Σημαίνει «ανυψωμένος λίθος» = Ακρόπολη.
🏛 Η πόλη των Πελασγών, με πανάρχαια ίχνη κατοίκησης. Το όνομα μαρτυρεί την κατασκευαστική τέχνη (τεῖχος) . .  Ηγεμών των Πελασγών τειχοποιιών ο Λαέρτης> λαρς= ηγεμών, άρχων

λάρς = ηγεμών,άρχων → Lord (αγγλικά)

🔹 Λευκάδα

Το όνομα παραδίδεται από τον Όμηρο και προέρχεται από το «λευκάς» γιατί ήταν λευκογαία (είχε άσπρο χώμα).

🔹 Λήμνος
➤ Δύο εκδοχές:

1. Από το λείβω = είμαι πλούσιος σε ύδατα (λίμνες)
2. Από το λήιον πεδίον = εύφορη πεδιάδα.
   🌾 Η «σιτοβολώνας» του Αιγαίου.
   Η λέξη λήη (λεία, πλούτος) έδωσε και τη λέξη ληστής αυτός δηλαδή που πάει να κλέψει κάποιον που έχει λήη, πλούτο.

🔹 Λισσαβώνα / Lisboa
➤ Από το όνομα Ulissipo, που συνδέεται με τον Οδυσσέα (Ulysses).
🏛 Μυθική ίδρυση της πόλης από τον Οδυσσέα, μετά την Τροία. Η αρχαία ιστορία της πόλης καλύπτεται από διάφορους μύθους, μεταξύ των οποίων φέρεται να ίδρυσε ο Οδυσσέας, του οποίου to λατινικό όνομά είναι “Ulysses”. Αυτό συνάγεται εκ του αρχαίου ιστορικού ονόματός της, σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, που ήταν Ulissipo, ή Olissipo.

🔹 Λουσιτανία / Lusitania
➤ Από τον στρατηγό Λούσο του Διονύσου Ζαγρέως.
⚔️ Η Λουσιτανία ήταν το αρχαίο όνομα περιοχής της Ιβηρικής, σημερινής Πορτογαλίας. Η ετυμολογία μαρτυρεί ελληνικές επεκτάσεις στην περιφέρεια των θεών.

• Λυκαβηττός: < λύκη (= λυκόφως) + βαίνω + ἐπί. Ο λόφος στον οποίο βαίνει (ανεβαίνει) πρώτο το φως της αυγής.

🔹 La Coruña (Βάσκοι)
➤ Από το ελληνικό Κορώνη / Κορώνα = στέμμα
👑 Με έμβλημα της τον Ηρακλή – σημείο ελληνικής παρουσίας στην Ιβηρική.

🔹 Land (αγγλική λέξη)
< Λάς (πέτρα) → Λαfας → Λαντ
🗺️ Από τα πρωτοελληνικά ριζώματα των λέξεων για τη γη.

🔹 Μαδρίτη
< Madre = Μητέρα. Συνδέεται με την Κυβέλη, τη φρυγική θεότητα της Γης και της γονιμότητας. Ο Πίνδαρος την προσφωνεί: Κυβέλα, μάτερ θεών. Στην Πλάθα δε Σιμπέλες στη Μαδρίτη, το άγαλμα της θεάς στέκει στο κέντρο, όπου η Real Madrid εορτάζει τις νίκες της.

• Μαίανδρος: < μαία + ανήρ = εκμαιεύει την δύναμιν την δρώσα. Η κίνησή του (στάση-εμπρός-πίσω-εμπρός) αποτυπώνει τη φιλοσοφική ιδέα του Ορφέα για τον νόμο της Τριάδος: Μονή – Πρόοδος – Επιστροφή. Οι Έλληνες αναγεννώνται από τη στάχτη τους γιατί η δύναμίς μας είναι πνευματική. «Μια μαγιά να μείνει είναι αρκετή» (Μακρυγιάννης).
• Μακεδονία / Μακεδών: < ρίζα ΜΑΚ- / ΜΑΓ- / ΜΑΧ- (= μέγας, μακρύς).
  • Σύνδεση: Magnus, Maximus, Mac (οι «μακρόθεν» φίλοι μας).

🔹 Μάλτα
< Μελίτη, από το «μέλι», λόγω των μελισσών και της ευφορίας του νησιού. Ο Ησύχιος το επιβεβαιώνει.

(πρβλ. και Μελίτη κόρη της Προσοίδας)

• Νήσος Man: Κέντρο δρυιδικής λατρείας των Κελτών, απογόνων του Κέλτη, όπου οι Μινωίτες εξόρυσσαν ασήμι (χρήση τρισκελούς όπως στη Λυκία).

🔹 Mare (Λατινικά για «θάλασσα»)
< Μυρείν – Ρέειν → Μυρ-Μαρ

Βλ. μετατροπές: Βαλλ-Βελ-Βαλ-Βυλ (ήχος της ροής – όπως Βάλλω).

🔹 Μήλος
Πήρε το όνομά της από τον ήρωα Μήλο, που συνδέεται μυθολογικά με τον Άδωνι. Στην Οδύσσεια, «μήλα» = πρόβατα. Ο Μήλος θεωρείται ο πρώτος κτηνοτρόφος, καθώς εισήγαγε την κουρά των προβάτων.

🔹 Μελανησία / Μικρονησία
< Μελάνη (μαύρη) + Νήσοι / Μικρές νήσοι
Περιγράφουν γεωγραφικά και εθνολογικά χαρακτηριστικά νησιωτικών περιοχών του Ειρηνικού.

🔹 Μοάι (Πολυνησία)
< Ομοια (Πλάτων, Νόμοι): Τα αγάλματα ομοιωμάτων των προγόνων ή θεών.

🔹 Μονακό
< Ηρακλής Μόνοικος (Μονόοικος): Θεωρείται ότι ο Ηρακλής έμεινε εκεί μόνος και του αποδόθηκε το όνομα.

🔹 Montmartre (Παρίσι)
< Mont de Mars / Mercury: Λόφος με ναούς στον Άρη και στον Ερμή, κατά τον Didier Busson.

Σύγχρονος ναός: Sacre Coeur (τέλη 19ου αι.)

🔹 Μπούρτζι
< burgus (λατ.) = φρούριο, πύργος. Οχυρά σε λιμάνια ή στρατηγικά σημεία, από τη ρωμαϊκή εποχή.

🔹 Νήσοι Man (Μαν)

Ανάμεσα στη Βρετανία και την Ιρλανδία.
Σύνδεση με τρισκέλιον (τρεις έλικες/πόδια) από Λυκία. Σημαντικό Δρυιδικό κέντρο των Κελτών, που έχουν ρίζες στην ελληνική Κελτική παράδοση (Κελτός, υιός του Ηρακλή ή του Δία κατά Πλούταρχο). Μινωήτες 3000ΠΧ εξόρυσαν ασήμι. Κέντρο Δρυιδικής λατρείας των Κελτών απογόνων του Κέλτη

🔹 Μυκήνες

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Περσεύς, με οδηγία από τον Ερμή (που του έδωσε το ξίφος) και την Αθηνά, ίδρυσε τις Μυκήνες στο σημείο που του έπεσε το ξίφος του. Ετυμολογικά συνδέεται με το «μυκάομαι» = βοώ. Μυκήνες <ο μύκης= λαβή ξίφους (επειδή ο Περσεύς δεν άφηνε την λαβή του ξίφους που του είχε δώσει ο Ερμής ( η Αθηνά την ασπίδα για να σκοτώσει την Μέδουσα- πλάνη) του είπε να κτίσει το ανάκτορό του εκεί και να το ονομάσει Μυκήναι.

🔹 Μυτιλήνη
< Μύτιλος (μυτίλος > mutilated) = αποκομμένος, κολοβός

Σημασιολογική σύνδεση με «σχίσμα», πιθανόν γεωμορφολογική αναφορά στη διαμόρφωση του νησιού.

Νάξος

Στα αρχαία χρόνια λεγόταν Δία, ως η μεγαλύτερη των Κυκλάδων, και γι’ αυτό έλαβε το όνομα του μεγαλύτερου Θεού.
Όταν την αποίκησε ο ήρωας Νάξος, γιος του Ενδημίωνα (του εραστή της Σελήνης), ονομάστηκε προς τιμήν του.
Ετυμολογία: Νους + άξων / άξιος → Νάξος.

Ναύπακτος

Από το ναῦς (πλοίο) + πήγνυμι (κατασκευάζω).
Δηλαδή: ο τόπος κατασκευής πλοίων.

Νεῖλος

Από το νέα ἰλύς (νέα γονιμοποιός λάσπη).
Πριν ονομαστεί Νεῖλος, λεγόταν με την σειρά Ὠκεάνη,Ἀετός , Μέλας,

Αἲγυπτος,Νεῖλος .(Ποιος άραγε του έδινε Ελληνικές ονομασίες;)

Εναλλακτικά ριζώματα: NEF – NEI – NAF – ΝΑΙ.

Νέστος

Από το νέφω / νάφω, δηλαδή πλέω, ρέω.
Σημαίνει: ο πλευστός ποταμός, ο ρέων, ο κατερχόμενος με ροή.

Netherlands

Από το ναδίρ = κατώτατο σημείο + land < λᾶς = πέτρα, γη.
Δηλαδή: Η χαμηλή γη (πράγματι, σημαντικό μέρος των Κάτω Χωρών είναι κάτω από τη στάθμη της θάλασσας).

Nicaragua

Ετυμολογία: γη της Νίκης.
Μια ελληνογενής ερμηνευτική προσέγγιση – NIKA (νίκη) + GUA (γαία) .Μπορεί επίσης να σχετίζεται με αρχαία μυθολογικά μοτίβα για τον «Νικηφόρο λαό».

ΝΤΑΝΑΓΙΑ / DANAYIA

Πιθανή αναφορά των Αιγυπτίων προς τους κατοίκους του Αιγαίυο ως Δαναοί.
Στους παπύρους Amarna γίνεται λόγος για τους Denyen ή Danaya.
Οι Δαναοί, αρχαίο ελληνικό φύλο, φέρονται ως “θαλασσοκράτορες” και “λαός της θάλασσας”.

• Όσσα: < θεία φήμη < ρήμα όπτω = βλέπω (εξ ου και «άκου να δεις»).
• Όλυμπος: < Ολολαμπής τόπος (εκεί που υπάρχουν οι νόες – το φως).

1. Ουρανός & Όριο: Η ετυμολογία ὄρος + ἄνω είναι αποκαλυπτική. Ο Ουρανός δεν είναι απλώς «κενό», είναι το σύνορο (το όρος) της ανθρώπινης αντίληψης. Εκεί που τελειώνει η ύλη και αρχίζει το πνεύμα.
2. Ουρουγουάη (Άρεως Γη): Αυτό είναι από τα αγαπημένα μου! Αν σκεφτούμε την εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων θαλασσοπόρων, η ονοματοδοσία μακρινών τόπων με βάση τους Θεούς μας είναι μια απόλυτα λογική (και ιστορικά παραμελημένη) εκδοχή.

PACIFIC

Από το ελληνικό παξ (παγώνω, πήγνυμι) → παγίωση, στασιμότητα → ειρήνη, ησυχία.
ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ: Η φράση «παξ» ακουγόταν από τον Ιεροφάντη στο τέλος των μυστηρίων.

ΠΑΡΙΣΙ

Ιδρυτές αναφέρονται ο Κέλτος και ο Γαλάτης.

Κέντρο του φωτός και της επανάστασης – συνδέεται πνευματικά με τα ιδεώδη του ελληνικού πολιτισμού.

ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ / ΠΑΡΝΩΝ

Από τη ρίζα Παρ- = λαμπρός τόπος.
Κατά τη μυθολογία, τόπος Μουσών, φωτός και προφητείας. Παρνασσός: < παρά + νάσος / νῆσος. Το βουνό που έστεκε σαν νησί (κιβωτός) κατά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Η κατάληξη -σσός είναι Πελασγική

ΠΑΡΟΣ

Από τη λέξη παρά (παραλία) → νησί με παραλίες και φως.

• ΠΑΞΟΙ Παξοί: < πάθος. : Το όνομά τους το πήραν από τη λέξη «πάθος», το ερωτικό πάθος. Ο Ποσειδώνας έχοντας ερωτευτεί παράφορα τη νύμφη Αμφιτρίτη, μπορούσε να την κάνει δική του μόνο αν της χάριζε μια δική της γη, όπως εκείνη του ζήτησε. Έτσι σήκωσε την κοσμική του τρίαινα, έκοψε ένα κομμάτι από την Κέρκυρα, το οποίο… μετακίνησε λίγο νοτιότερα και εκεί, στους Παξούς, στέγασε τον έρωτά του με τη νύμφη

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Από παρά + δεῖσα (υγρασία, συλλογή βοτάνων).
Υπόνοια: Δροσερός κήπος γεμάτος φυτά – όχι μεταφυσική έννοια αλλά φυσική και ιεροβοτανική.

ΠΕΙΡΑΙΑΣ / ΠΕΡΑΜΑ

Από το ρήμα πείρω = διαπερνώ, διαβαίνω.Port
Σημαίνει: πέρασμα, λιμάνι, πόρτα προς τη θάλασσα.

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

Αρχικά ονομαζόταν Απία = περίρρυτος.(ΑΠΑ-ΑΧΑ-ΑΚΑ-ΑΓΑ-ΑΑ= ύδατα
Από τον Άπι (βασιλιά των Πελασγών, γιο του Φορωνέως) → μετέβη στην Αίγυπτο → λατρεύτηκε ως Σάραπις (Σαρ/Σελ + Άπις)..

ΠΙΕΡΙΑ

Από τον Πίερο, πατέρα του Λίνου (με την Ουρανία) → Μουσικός γενεαλογικός τόπος:
Πίερος + Μεθώνη → Οίαγρος + Καλλιόπη → Ορφεύς

POSILLIPO (Νεάπολη Ιταλίας)

Από το αρχαίο ελληνικό Παυσίλυπον = αυτό που σταματά τη λύπη.
Τοπωνύμιο καθαρτικό, θεραπευτικό.

ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ

Από πολύς + νήσος → πολλές νήσοι.
Αναφορά στην ελληνική διάχυση της ναυτικής και μυθολογικής παρουσίας σε όλο τον κόσμο.

ΠΟΡΟΣ

: Ο Πόρος είναι στην ουσία δύο νησιά. Το ένα λεγόταν Σφαιρία από τον Σφαίρο, ηνίοχο του άρματος του Πέλοπα (ο οποίος σημειωτέον υπήρξε ονοματοδότης της Πελοπονήσου) ο οποίος Σφαίρος πέθανε και τάφηκε στο ένα νησί. Το άλλο νησί ήταν η Καλαυρία και ονομάστηκε έτσι επειδή είχε καλή αύρα. Τα δύο αυτά νησάκια γίνανε ένα και ονομάστηκαν Πόρος γιατί εκεί υπάρχει ένας μικρός πόρος, ένα πέρασμα δηλαδή που χωρίζει το νησί από τον Γαλατά.

ΠΕΡΟΥ

Πιθανή ρίζα από το Ηπειρος.
Μεγάλη (Αμερικανική) ήπειρος, πελασγική επίδραση.

• Ρώμη:
  1. (= ισχύς, δύναμη). < ρώομαι (= κινούμαι με ορμή, σφύζω από ζωή).
  2. Ιστορικά: Η πόλη της Ρώμης πήρε το όνομά της από την ελληνική λέξη για τη «δύναμη», υποδηλώνοντας την ισχύ της.

ΣΑΡΑΠΙΣ

Μετενσάρκωση του βασιλέως Άπι του Άργους.
Η θεοποίηση ελληνικού βασιλιά στην Αίγυπτο.
Σαρ = Σελ(ήνη) + Άπις = Θεϊκό φως – Αποθέωση

ΣΑΡΑΠΙΣ < Βασιλεύς ΑΠΙΣ του Φορονέως (Αργος)και της Λαοδίκης

Η Πελοπόννησος ονομάζετο τότε ΑΠΊΑ=περίρρητος Ο Άπις παραχώρησε το βασίλειο του Άργους στον αδελφό του και μετανάστευσε στην Αίγυπτο, όπου έγινε βασιλιάς και βασίλεψε πολλά χρόνια. Μετά τον θάνατό του ονομάστηκε Σάραπις και λατρεύτηκε σαν θεός. ΣΑΡ/Λ ΣΕΛ(ΗΛΙΟΣ)+ΑΠΙΣ

• 1. Σάμος: < ΣΗΜ / ΣΩΜ = ύψωμα (βοιωτικά). < σημείον-σήμα = τάφος υψηλός.ΙΜΑΛΑΪΑ
  Με δασεία: Σιμ…Fιμ… > δασεία Ιμ… = ΣΑΜ (Δωρική) → ΣΑΜΟΣ = ΥΨΩΜΑ
  ΣΗΜ…ΣΩΜ… = ΥΨΗΛΟΣ (Βοιωτική) < ΣΗΜΕΙΟΝ – ΣΗΜΑ = ΤΑΦΟΣ ΥΨΗΛΟΣ

1. Σείριος

• < Σαρ = θερμόης → αστέρας θερμότατος, πύρινη αποστολή. Σείριος: < Σαρ / Σελ / Σερ (ρίζες του φωτός και της θερμότητας). Ο λαμπρότερος αστέρας.
• Σελήνη & Sol: Οι ρίζες ΣΕΛ/ΣΑΛ/ΣΟΛ είναι το «κλειδί» της παγκόσμιας μυθολογίας. Δείχνει ότι ο Ήλιος και η Σελήνη θεωρούνταν «αδέλφια» όχι μόνο στη μυθολογία, αλλά και στη γλώσσα. Το’ λατινικό Sol ‘(Ήλιος) και η ελληνική Σελήνη μοιράζονται το ίδιο σέλας (φως).

3. Σέριφος
   Από ρίζα “σερ” → σέριφον (θαλάσσιο φυτό). Το όνομα δηλώνει νησί πλούσιο σε ιαματική χλωρίδα και υπέδαφος (χρυσός στην αρχαιότητα).
4. Σέρραι
   < σερ (δ)ρέω → περιοχή ρεόντων υδάτων.
5. ΣΗΡΙΚΗ / ΣΙΝΙΚΗ
   ΣΗΡΑΣ = μεταξοσκώληκας > Σηροτροφία → Σινική (Κίνα).
   Στους Λάκωνες, ο θεός γίνεται Σιορ.
6. Σίβας (Σιβας έρημος)
   Σιβ = φωτεινός (λαμπρόν / των Θεών).
   ΣΙF – ΣΑF + ΟΣ → ΣΑΩΣ = ΗΛΙΟΣ
   Το δίγαμμα (F) αλλοιώνει τα σύμφωνα και μακραίνει τα φωνήεντα.
7. Σίφνος
   Από τον ήρωα Σίφνο, γιο του Σουνίου. Ο πρώτος κάτοικος του νησιού.
8. Σινασσός
   Οξύς ήχος (πιάτων, κουταλιών) διώχνει τα κακά πνεύματα.
   Αναφορά σε Μινωική Κρήτη και τελετουργικούς ήχους.
9. Σκιάθος
   Από τη σκιά: νησί σκιερό, με πολλά δέντρα.
   Εναλλακτικά, από τη σκιά του Άθω που «πέφτει» πάνω του.
10. Scotland
    Σκότος + λας → η γη του σκότους.
    (συμβολισμός: πάνω σε Ιωνικό Κίονα).
11. Σμύρνη
    σ + μυρ / μαρ = θάλασσα. Θάλασσα του μύρου και του εμπορίου.
12. Σούλι
    Σολ – Συλ – Σορ = Ήλιος
    fορ = οράω, ουρός = φρουρός
    Σούλι: τόπος φωτός, επιτήρησης και υπεράσπισης.
13. Σουμελά
    < Σεμέλη: Μητέρα του Διονύσου.
    Το μοναστήρι της Παναγίας στη Μαύρη Θάλασσα.
14. Σούνιον
    Απ’ όπου έρχεται η σωτηρία στους πλέοντες.
    ΣΘΥΝ = Υγιές, ακέραιον, σωτήριον
    Ετυμολογικά: ορμή – Fορμάω – Σορμάω – Σωτήριον.
15. Stonehenge
    Stone + Henge = hang = άγχω
    Στίον = ψηφίς, λίθος< στίον: ψηφὶς, λίθος Αν λάβουμε την ετυμολόγηση που βρίσκουμε στο λεξικό του George W. Lemon 1783, όπου ερμηνεύει την λέξη Stone ως Πέτρα με βάση την λέξη Στίον. Το δε Henge, που στα Νορβηγικά σημαίνει κρεμώ και στα αγγλικά η λέξη Hang σημαίνει κρέμασμα, πιθανόν συνδέεται ετυμολογικά με την αρχαία ελληνική λέξη ῎Αγχω <Γ 371> πνίγω, παρὰ τὸ ἄγω οὐδὲν γάρ ἐστιν ἄλλο τὸ ἄγχω ἀλλ’ ἢ τὸ ἄγω καὶ συνάγω τὸν φάρυγγα. Δηλαδή κρεμώ και πνίγω όπου κλείνει ο φάρυγγας και δεν μπορώ να αναπνεύσω».

16. Σύβοτα: Σῦς (χοῖρος)+βόσκω. Ονοματοθεσία από τον Συβώτη Εὔμαιον (τον κατ’ εξοχήν χοιροβοσκό του Οδυσσέα). Σῦς, συός =χοῖρος

Παρακείμενη δε τοποθεσία των Συβότων είναι και το χωριό Σύβρος. Ετυμολογικά και ο Σύβρος είναι: σῦς +βρώσκω.

TAORMINA / TAURMINA

Από: Ταυρομένιον
Ετυμολογία που φέρει στη μνήμη τον ταύρο ως ιερό σύμβολο, δύναμη και γονιμότητα.

ΤΑΥΓΕΤΗ / ΤΑΥΓΕΤΟΣ

Από: Τάης (Ομήρου) = «υψηλός» + Γε / Γη
= «Υψηλή γη»
Άλλη ερμηνεία:
Ταγεύω την γη = εξουσιάζω τη γη → ζώρικος ηγέτης.

ΤΕΜΠΗ

Από: Τέμνω
Κοιλάδα που «τέμνει» δύο όρη. Μέσω του Πηνειού, αποστραγγίζεται η λεκάνη της Θεσσαλίας <θέσις αλός(μυθική ανάμνηση της αποξήρανσης του «Θεσσαλικού κόλπου» στη Βουρμιακή περίοδο εποχή Δευκαλίωνος 16.000 – 25.000 π.Χ.)

Ταρσός

Πολλαπλές σημασίες με κοινή ρίζα: τέρσομαι = «ξεραίνομαι,στεγνώνω»

• Πόλη της Μικράς Ασίας, η πρώτη που εξηράνθη μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνος.
• Καλαθάκι όπου στράγγιζε το τυρί.
• Το σημείο του ποδιού που αποστράγγιζε το αίμα (από το τράυμα στην μάχη) πριν χυθεί στη γη.

Terra = γη
Toast = ξερό ψωμί στην πρόποση
(στη ρωμαϊκή πρακτική έβαζαν φρυγανιά στο ποτήρι κρασιού!)

ΤΗΝΟΣ

Από: Τανάος = μακρύς → «ταινία»
Αναφορά στο σχήμα ή την έκταση του νησιού.

ΤΙΘΟΡΕΑ

ΤΙΘΟΡΕΑTit  <τιτθή=θηλή θ/τΤίτθη, ἡ (=τροφός, παραμάνα). Ἀπ’ τό ρῆμα θάω (=θηλάζω), ἀπ’ ὅπου καί οἱ λέξεις θηλή, θηλάζω, θῆλυς, τιθήνη. Παράγωγα τοῦ τίτθη: τιτθεύω (=θηλάζω), τιτθεία, τιθευτικός, τιθεύτρια. Τιθορέα (σε τοίχο ναού αρχαιότατο σπάραγμα με 2 στήθη)

ΤΡΟΙΖΗΝΙΑ

Από: Τροιζένιο → Τρίαινα
Η αναφορά στον Ποσειδώνα και την τρίαινά του ως ιδρυτικό σύμβολο της πόλης.

• Υφήλιος: < υπό + ἥλιος. Όλα όσα βρίσκονται κάτω από το φως του ηλίου, ολόκληρος ο κόσμος.

ΦΑΙΣΤΟΣ

< φάfος → φάος → φῶς
Η λαμπρά, η πλήρης φωτός.
Τόπος φωτός, κέντρο ακτινοβολίας και δημιουργίας στον μινωικό κόσμο.

ΦΑΙΑΚΕΣ

< φάος + ἄκος (θεραπεία)
Εκείνοι που βρίσκουν το ἄκος της ψυχής όταν λούζονται από το νοητό φως.
Λαός καθαρτικός, φιλοξενίας και μετάβασης (Οδυσσέας).

ΦΑΡΣΑΛΑ

< παρὰ τὴν ἅλα (παρά τη θάλασσα)
Τοπωνύμιο που διασώζει παλαιά υδρογεωγραφική μνήμη.

ΦΘΙΑ

< φθίνω = ελαττώνομαι
Παλαιά ενδοχώρια λίμνη της Θεσσαλίας. , ὃπως μαρτυροῦν οἱ βράχοι τῶν Μετεώρων καί, ὓστερα ἀπό μεγάλο σεισμό ἢ σεισμούς, τά νερά της διέρρευσαν ἀπό τήν κοιλάδα τῶν Τεμπῶν στό Αἰγαῖο.
Η λίμνη «ἔφθινε» → Φθία.
(Παράλληλος όρος: φθισικός = ο φθειρόμενος).

• Φοίνικες: < φόνος + αἷμα (λόγω του βαθυκόκκινου χρώματος της πορφύρας που εμπορεύονταν).

ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ

Πρώην Πολύκανδρος (πολυπληθής).
Ονομάστηκε από τον Φολέγανδρο, γιο του Μίνωα,
ο οποίος μετέφερε μεγάλο πληθυσμό Κρητών στο νησί.

ΦΡΥΓΙΑ

Τόπος όπου ἐφρύχθη (εκάη) η σωρός του Ηρακλέους.
Η γη της πυράς, της μεταμόρφωσης και της αποθέωσης.

Συνοπτική παρατήρηση για το Φ

Το Φ λειτουργεί τοπωνυμικά ως:

• φως (φάος)
• φθορά / μετάβαση
• καθαρμός
• αποθέωση μέσω πυρός

Δεν είναι τυχαίο ότι συνδέεται με ήρωες, μεταβάσεις, μυστικά τοπία.

• Chile: Από τη λέξη Φυλή — με διπλή σημασία: φύω και φυλάσσω. Ελληνογενής ρίζα σε μεταφυσικό επίπεδο και στην ονοματοδοσία των Χαμένων πολιτειών.
• Χίος: Από τη Χιόνη, κόρη του Ποσειδώνα — το χιόνι που έπεσε όταν γεννήθηκε, καθόρισε το γόνιμο έδαφος και την ονοματοδοσία.
• Χολαργός: Από χολή + αργός, τόπος πράων ανθρώπων, με ειρηνική ιδιοσυγκρασία.

🔠 Τοπωνυμικά με Ω

• Ωγύγης / Ωγυγία: Ο προαιώνιος – το αρχέγονο νησί της Καλυψούς· συνδέεται και με τη Θέουτα (Γιβραλτάρ) και με τη Γροιλανδία. Ετυμολογία από το Θεού+τα = Γαία = Γη. Ο τόπος όπου χρόνος παύει και ο μύθος ξεκινά.

• 🌀 Ωγυγία

• 🔹 Ετυμολογία: Ὠγύγης = ο αρχέγονος, ο παλαιότατος
  🔹 Μυθολογική σύνδεση: Νήσος της Καλυψούςς, όπου ο Οδυσσέας μένει “εκτός χρόνου”
  • Ωγυγία: Η νήσος της Καλυψούς, που ίσως συμπίπτει με τη Θέουτα (Γιβραλτάρ). Ετυμολογικά: Θεοῦ + τὰ (ή δᾶ/γᾶ) = η γη του Θεού./Πλούταρχος  «Περι του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης» την τοποθετει μάλλον στην Ισλανδία στον δρόμο προς την Μεγάλη Ηπειρο