Ψ ψ — Τὸ γράμμα τῆς Ψυχῆς

Αριθμητική ἀξία: 700
Μυστικὸν βάθος: 700 000

 

Το Ψ δεν είναι απλώς γράμμα·
είναι σύμβολο ανύψωσης· της στιγμής που ο άνθρωπος πατά στη γη αλλά τείνει προς τα άνω.
Η μορφή του —δύο κλάδοι που ανέρχονται από έναν κορμό— είναι εικόνα ψυχής που ανοίγει, διαπλάθεται, φωτίζεται.

  1. ΨΥΧΗ

Η ὕψιστη λέξη τοῦ γράμματος.

  • Ἐκ τῆς ρίζης ψυ- = πνέω, φυσῶ
  • ψύχω = δροσίζω
  • ψίθυρος, ψεῦμα, ψαλμός — όλα ἀναπνοή, ἀπόπνοια, δόνησις

Ψυχή = ἡ ἄφατη πνοή, τὸ ἄυλον ἐντός μας.

  1. ΨΥΞΙΣ

Η ψύξη δεν είναι απλώς «κρύο».

Στην αρχαία σκέψη είναι η ηρεμία μετά την ένταση·
ο χρόνος όπου η ψυχή συγκεντρώνεται, καθαρίζει, ανασυντάσσεται.
Γι’ αυτό και ο ιατρικός όρος “ψύχωσις” αρχικά σήμαινε ψυχική σύγχυση λόγω ακραίας ψύξεως της διάνοιας.

Ψ = ο ήχος τοῦ ψαλιδίσματος τοῦ ἀνέμου·
η διπλή κίνηση πνοής + σκέψεως.

Γι’ αυτό το Ψ έγινε το γράμμα όλων τῶν λέξεων που ακουμπούν στα βάθη:

  • ψάλλω (δόνηση της ψυχής)
  • ψαλμός
  • ψήγμα (μικρόν αλλά πολύτιμον)
  • ψάρι (οἰκοῦν ἐν βυθῷ)
  • ψίχα (ἡ καρδιά τοῦ ἄρτου)

Και βέβαια: ψυχή – ψυχισμός – ψυχωφελής – ψυχογράφημα – ψυχαγωγία.